roz-łom-ku

rozłomku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rozłomek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rozłomekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rozłomekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rozłomkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rozłomkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rozłomkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rozłomkimnoga mianownikmęski rzeczowy
rozłomkimnoga biernikmęski rzeczowy
rozłomkimnoga wołaczmęski rzeczowy
rozłomkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rozłomkommnoga celownikmęski rzeczowy
rozłomkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rozłomkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rozłomkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rozłomkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz