rtęcie

rtęcie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rtęć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rtęcimnoga dopełniaczżeński
rtęcimnoga mianownikżeński
rtęcimnoga biernikżeński
rtęcimnoga wołaczżeński
rtęcipojedyncza celownikżeński
rtęcipojedyncza miejscownikżeński
rtęcipojedyncza dopełniaczżeński
rtęcipojedyncza wołaczżeński
rtęciachmnoga miejscownikżeński
rtęciamimnoga narzędnikżeński
rtęciąpojedyncza narzędnikżeński
rtęciemnoga mianownikżeński
rtęciemnoga biernikżeński
rtęciemnoga wołaczżeński
rtęciommnoga celownikżeński
rtęćpojedyncza biernikżeński
rtęćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz