ru-ba-tem

rubatem (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: rubato

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rubaciepojedyncza miejscowniknijaki
rubatmnoga dopełniacznijaki
rubatamnoga mianowniknijaki
rubatamnoga bierniknijaki
rubatamnoga wołacznijaki
rubatapojedyncza dopełniacznijaki
rubatachmnoga miejscowniknijaki
rubatamimnoga narzędniknijaki
rubatempojedyncza narzędniknijaki
rubatopojedyncza mianowniknijaki
rubatopojedyncza bierniknijaki
rubatopojedyncza wołacznijaki
rubatopojedyncza mnoga mianowniknijaki
rubatopojedyncza mnoga dopełniacznijaki
rubatopojedyncza mnoga celowniknijaki
rubatopojedyncza mnoga bierniknijaki
rubatopojedyncza mnoga narzędniknijaki
rubatopojedyncza mnoga miejscowniknijaki
rubatopojedyncza mnoga wołacznijaki
rubatommnoga celowniknijaki
rubatupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz