ru-bront

rubront (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rubront

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rubronciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rubronciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rubrontpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rubrontpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rubrontachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rubrontamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rubrontempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rubrontommnoga celownikmęski rzeczowy
rubrontowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rubrontówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rubrontupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rubrontymnoga mianownikmęski rzeczowy
rubrontymnoga biernikmęski rzeczowy
rubrontymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz