ru-bry-ka-to-ra-mi

rubrykatorami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rubrykator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rubrykatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
rubrykatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rubrykatorapojedyncza biernikmęski osobowy
rubrykatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
rubrykatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
rubrykatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rubrykatorommnoga celownikmęski osobowy
rubrykatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
rubrykatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rubrykatorówmnoga biernikmęski osobowy
rubrykatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rubrykatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
rubrykatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
rubrykatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rubrykatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
rubrykatorzymnoga mianownikmęski osobowy
rubrykatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz