rud-czan

rudczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rudczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rudczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
rudczanmnoga biernikmęski osobowy
rudczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
rudczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
rudczaniemnoga mianownikmęski osobowy
rudczaniemnoga wołaczmęski osobowy
rudczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
rudczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rudczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
rudczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rudczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rudczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
rudczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
rudczanommnoga celownikmęski osobowy
rudczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rudczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
rudczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz