rud-ków

Rudków (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rudek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rudkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rudkapojedyncza biernikmęski osobowy
Rudkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rudkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rudkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rudkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rudkommnoga celownikmęski osobowy
Rudkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rudkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rudkówmnoga biernikmęski osobowy
Rudkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rudkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Rudków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rudek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rudkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rudkapojedyncza biernikmęski osobowy
Rudkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rudkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rudkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rudkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rudkommnoga celownikmęski osobowy
Rudkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rudkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rudkówmnoga biernikmęski osobowy
Rudkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rudkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Rudków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rudka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudcepojedyncza celownikmęski osobowy
Rudcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rudkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Rudkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rudkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rudkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rudkępojedyncza biernikmęski osobowy
Rudkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rudkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rudkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Rudkommnoga celownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rudkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rudkówmnoga biernikmęski osobowy

Rudków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rudko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rudcepojedyncza celownikmęski osobowy
Rudcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rudkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rudkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rudkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rudkępojedyncza biernikmęski osobowy
Rudkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rudkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rudkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rudkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Rudkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Rudkommnoga celownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rudkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rudkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rudkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz