ru-dziel-ca

rudzielca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rudzielec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rudzielcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rudzielcapojedyncza biernikmęski osobowy
rudzielcachmnoga miejscownikmęski osobowy
rudzielcamimnoga narzędnikmęski osobowy
rudzielcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rudzielcemnoga biernikmęski zwierzęcy
rudzielcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rudzielcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rudzielcommnoga celownikmęski osobowy
rudzielcowipojedyncza celownikmęski osobowy
rudzielcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rudzielcówmnoga biernikmęski osobowy
rudzielcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rudzielcupojedyncza wołaczmęski osobowy
rudzielcymnoga mianownikmęski osobowy
rudzielcymnoga wołaczmęski osobowy
rudzielczepojedyncza wołaczmęski osobowy
rudzielecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz