ru-ja-ni-nie

rujaninie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rujanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rujanmnoga dopełniaczmęski osobowy
rujanmnoga biernikmęski osobowy
rujanachmnoga miejscownikmęski osobowy
rujanamimnoga narzędnikmęski osobowy
rujaniemnoga mianownikmęski osobowy
rujaniemnoga wołaczmęski osobowy
rujaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
rujaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rujaninapojedyncza biernikmęski osobowy
rujaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rujaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rujaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
rujaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
rujanommnoga celownikmęski osobowy
rujanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rujanymnoga biernikmęski zwierzęcy
rujanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz