ru-ma-cję

rumację (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rumacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rumacjapojedyncza mianownikżeński
rumacjachmnoga miejscownikżeński
rumacjamimnoga narzędnikżeński
rumacjąpojedyncza narzędnikżeński
rumacjemnoga mianownikżeński
rumacjemnoga biernikżeński
rumacjemnoga wołaczżeński
rumacjępojedyncza biernikżeński
rumacjipojedyncza celownikżeński
rumacjipojedyncza miejscownikżeński
rumacjipojedyncza dopełniaczżeński
rumacjopojedyncza wołaczżeński
rumacjommnoga celownikżeński
rumacjimnoga dopełniaczżeński
rumacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz