ru-ma-ty-zmie

rumatyzmie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rumatyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rumatyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rumatyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rumatyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rumatyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rumatyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rumatyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rumatyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rumatyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
rumatyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rumatyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rumatyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rumatyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
rumatyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
rumatyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz