ru-mi-ko-wie

Rumikowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rumik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rumikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rumikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rumikapojedyncza biernikmęski osobowy
Rumikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rumikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rumikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rumikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Rumikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Rumikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rumikommnoga celownikmęski osobowy
Rumikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rumikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rumikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rumikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rumikówmnoga biernikmęski osobowy
Rumikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rumikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz