ru-mo-ty

rumoty (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rumot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rumociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rumociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rumotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rumotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rumotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rumotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rumotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rumotommnoga celownikmęski rzeczowy
rumotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rumotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rumotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rumotymnoga mianownikmęski rzeczowy
rumotymnoga biernikmęski rzeczowy
rumotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz