ru-mu-na

Rumuna (nazwa pospolita) rzeczownik etn.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Rumun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rumunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rumunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rumunapojedyncza biernikmęski osobowy
Rumunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rumunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rumunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rumunimnoga mianownikmęski osobowy
Rumunimnoga wołaczmęski osobowy
Rumuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rumuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Rumunommnoga celownikmęski osobowy
Rumunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rumunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rumunówmnoga biernikmęski osobowy
Rumunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rumunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Rumunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz