rund-ko

rundko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rundka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rundcepojedyncza celownikżeński
rundcepojedyncza miejscownikżeński
rundekmnoga dopełniaczżeński
rundkapojedyncza mianownikżeński
rundkachmnoga miejscownikżeński
rundkamimnoga narzędnikżeński
rundkąpojedyncza narzędnikżeński
rundkępojedyncza biernikżeński
rundkimnoga mianownikżeński
rundkimnoga biernikżeński
rundkimnoga wołaczżeński
rundkipojedyncza dopełniaczżeński
rundkopojedyncza wołaczżeński
rundkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz