rup-tu-ry

ruptury (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ruptura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rupturmnoga dopełniaczżeński
rupturapojedyncza mianownikżeński
rupturachmnoga miejscownikżeński
rupturamimnoga narzędnikżeński
rupturąpojedyncza narzędnikżeński
rupturępojedyncza biernikżeński
rupturopojedyncza wołaczżeński
rupturommnoga celownikżeński
rupturymnoga mianownikżeński
rupturymnoga biernikżeński
rupturymnoga wołaczżeński
rupturypojedyncza dopełniaczżeński
rupturzepojedyncza celownikżeński
rupturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz