ru-sty-ce

rustyce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rustyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rustycepojedyncza celownikżeński
rustycepojedyncza miejscownikżeński
rustykmnoga dopełniaczżeński
rustykapojedyncza mianownikżeński
rustykachmnoga miejscownikżeński
rustykamimnoga narzędnikżeński
rustykąpojedyncza narzędnikżeński
rustykępojedyncza biernikżeński
rustykimnoga mianownikżeński
rustykimnoga biernikżeński
rustykimnoga wołaczżeński
rustykipojedyncza dopełniaczżeński
rustykopojedyncza wołaczżeński
rustykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz