ru-sty-ków

rustyków (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rustyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rustykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rustykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rustykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rustykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rustykimnoga mianownikmęski rzeczowy
rustykimnoga biernikmęski rzeczowy
rustykimnoga wołaczmęski rzeczowy
rustykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rustykommnoga celownikmęski rzeczowy
rustykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rustykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rustykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rustykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rustykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz