ru-te-ry

rutery (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ruter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ruterpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ruterpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ruterapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ruterachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ruteramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ruterempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ruterommnoga celownikmęski rzeczowy
ruterowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ruterówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ruterymnoga mianownikmęski rzeczowy
ruterymnoga biernikmęski rzeczowy
ruterymnoga wołaczmęski rzeczowy
ruterzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ruterzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz