ru-tin-gu

rutingu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ruting

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rutingpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rutingpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rutingachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rutingamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rutingimnoga mianownikmęski rzeczowy
rutingimnoga biernikmęski rzeczowy
rutingimnoga wołaczmęski rzeczowy
rutingiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rutingommnoga celownikmęski rzeczowy
rutingowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rutingówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rutingupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rutingupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rutingupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz