ru-ty-lem

rutylem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rutyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rutylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rutylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rutylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rutylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rutylemnoga mianownikmęski rzeczowy
rutylemnoga biernikmęski rzeczowy
rutylemnoga wołaczmęski rzeczowy
rutylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rutylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rutylommnoga celownikmęski rzeczowy
rutylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rutylówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rutylupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rutylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rutylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz