ry-ciu-ki

Ryciuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Ryciuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ryciukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ryciukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ryciukapojedyncza biernikmęski osobowy
Ryciukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ryciukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ryciukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ryciukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ryciukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ryciukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ryciukommnoga celownikmęski osobowy
Ryciukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ryciukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ryciukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ryciukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ryciukówmnoga biernikmęski osobowy
Ryciukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ryciukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz