ry-mo-kle-ci

rymokleci (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rymokleta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rymoklecimnoga mianownikmęski osobowy
rymoklecimnoga wołaczmęski osobowy
rymokleciepojedyncza celownikmęski osobowy
rymokleciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rymokletapojedyncza mianownikmęski osobowy
rymokletachmnoga miejscownikmęski osobowy
rymokletamimnoga narzędnikmęski osobowy
rymokletąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
rymokletępojedyncza biernikmęski osobowy
rymokletopojedyncza wołaczmęski osobowy
rymokletommnoga celownikmęski osobowy
rymokletowiemnoga mianownikmęski osobowy
rymokletowiemnoga wołaczmęski osobowy
rymokletówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rymokletówmnoga biernikmęski osobowy
rymokletymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rymokletymnoga biernikmęski zwierzęcy
rymokletymnoga wołaczmęski zwierzęcy
rymokletypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz