ry-mo-two-rem

rymotworem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rymotwór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rymotworapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rymotworapojedyncza biernikmęski osobowy
rymotworachmnoga miejscownikmęski osobowy
rymotworamimnoga narzędnikmęski osobowy
rymotworempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rymotworommnoga celownikmęski osobowy
rymotworowipojedyncza celownikmęski osobowy
rymotworowiemnoga mianownikmęski osobowy
rymotworowiemnoga wołaczmęski osobowy
rymotworówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rymotworówmnoga biernikmęski osobowy
rymotworymnoga mianownikmęski zwierzęcy
rymotworymnoga biernikmęski zwierzęcy
rymotworymnoga wołaczmęski zwierzęcy
rymotworzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
rymotworzepojedyncza wołaczmęski osobowy
rymotwórpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz