ry-mu-ty

Rymuty (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Rymut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Rymuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Rymuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Rymutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Rymutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Rymutapojedyncza biernikmęski osobowy
Rymutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Rymutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Rymutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Rymutommnoga celownikmęski osobowy
Rymutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Rymutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Rymutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Rymutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Rymutówmnoga biernikmęski osobowy
Rymutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Rymutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Rymutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz