rze-kot-ce

rzekotce (nazwa pospolita) rzeczownik zool.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rzekotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzekotcepojedyncza celownikżeński
rzekotcepojedyncza miejscownikżeński
rzekotekmnoga dopełniaczżeński
rzekotkapojedyncza mianownikżeński
rzekotkachmnoga miejscownikżeński
rzekotkamimnoga narzędnikżeński
rzekotkąpojedyncza narzędnikżeński
rzekotkępojedyncza biernikżeński
rzekotkimnoga mianownikżeński
rzekotkimnoga biernikżeński
rzekotkimnoga wołaczżeński
rzekotkipojedyncza dopełniaczżeński
rzekotkopojedyncza wołaczżeński
rzekotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz