rze-ku-nian-ce

rzekuniance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rzekunianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzekuniancepojedyncza celownikżeński
rzekuniancepojedyncza miejscownikżeński
rzekunianekmnoga dopełniaczżeński
rzekuniankapojedyncza mianownikżeński
rzekuniankachmnoga miejscownikżeński
rzekuniankamimnoga narzędnikżeński
rzekuniankąpojedyncza narzędnikżeński
rzekuniankępojedyncza biernikżeński
rzekuniankimnoga mianownikżeński
rzekuniankimnoga biernikżeński
rzekuniankimnoga wołaczżeński
rzekuniankipojedyncza dopełniaczżeński
rzekuniankopojedyncza wołaczżeński
rzekuniankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz