rze-mi-śni-cze-niek

rzemiśniczeniek (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rzemiśniczeniek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzemiśniczeniekpojedyncza mianownikmęski osobowy
rzemiśniczeńkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rzemiśniczeńkapojedyncza biernikmęski osobowy
rzemiśniczeńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
rzemiśniczeńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
rzemiśniczeńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
rzemiśniczeńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
rzemiśniczeńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
rzemiśniczeńkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rzemiśniczeńkommnoga celownikmęski osobowy
rzemiśniczeńkowipojedyncza celownikmęski osobowy
rzemiśniczeńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
rzemiśniczeńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
rzemiśniczeńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rzemiśniczeńkówmnoga biernikmęski osobowy
rzemiśniczeńkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rzemiśniczeńkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz