rzu-cik

rzucik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rzucik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rzucikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rzucikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rzucikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rzucikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rzucikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rzucikimnoga mianownikmęski rzeczowy
rzucikimnoga biernikmęski rzeczowy
rzucikimnoga wołaczmęski rzeczowy
rzucikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rzucikommnoga celownikmęski rzeczowy
rzucikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rzucikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rzucikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rzucikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rzucikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz