sad-czan

sadczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sadczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sadczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
sadczanmnoga biernikmęski osobowy
sadczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sadczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sadczaniemnoga mianownikmęski osobowy
sadczaniemnoga wołaczmęski osobowy
sadczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
sadczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sadczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
sadczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sadczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sadczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sadczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
sadczanommnoga celownikmęski osobowy
sadczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sadczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sadczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz