sadz-ce

sadzce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sadzca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sadzcapojedyncza mianownikmęski osobowy
sadzcachmnoga miejscownikmęski osobowy
sadzcamimnoga narzędnikmęski osobowy
sadzcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
sadzcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
sadzcemnoga biernikmęski zwierzęcy
sadzcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
sadzcępojedyncza biernikmęski osobowy
sadzcopojedyncza wołaczmęski osobowy
sadzcommnoga celownikmęski osobowy
sadzcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sadzcówmnoga biernikmęski osobowy
sadzcymnoga mianownikmęski osobowy
sadzcymnoga wołaczmęski osobowy
sadzcypojedyncza celownikmęski osobowy
sadzcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
sadzcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz