sa-mo-ak-cep-ta-cjo

samoakceptacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samoakceptacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samoakceptacjapojedyncza mianownikżeński
samoakceptacjachmnoga miejscownikżeński
samoakceptacjamimnoga narzędnikżeński
samoakceptacjąpojedyncza narzędnikżeński
samoakceptacjemnoga mianownikżeński
samoakceptacjemnoga biernikżeński
samoakceptacjemnoga wołaczżeński
samoakceptacjępojedyncza biernikżeński
samoakceptacjipojedyncza celownikżeński
samoakceptacjipojedyncza miejscownikżeński
samoakceptacjipojedyncza dopełniaczżeński
samoakceptacjopojedyncza wołaczżeński
samoakceptacjommnoga celownikżeński
samoakceptacjimnoga dopełniaczżeński
samoakceptacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz