sa-mo-jed-nik

samojednik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: samojednik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samojednicymnoga mianownikmęski osobowy
samojednicymnoga wołaczmęski osobowy
samojednikpojedyncza mianownikmęski osobowy
samojednikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
samojednikapojedyncza biernikmęski osobowy
samojednikachmnoga miejscownikmęski osobowy
samojednikamimnoga narzędnikmęski osobowy
samojednikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
samojednikimnoga biernikmęski zwierzęcy
samojednikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
samojednikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
samojednikommnoga celownikmęski osobowy
samojednikowipojedyncza celownikmęski osobowy
samojednikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
samojednikówmnoga biernikmęski osobowy
samojednikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
samojednikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz