sa-mo-kry-ty-cy-zmie

samokrytycyzmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: samokrytycyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samokrytycyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
samokrytycyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
samokrytycyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
samokrytycyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
samokrytycyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
samokrytycyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
samokrytycyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
samokrytycyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
samokrytycyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
samokrytycyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
samokrytycyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
samokrytycyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
samokrytycyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
samokrytycyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz