sa-mo-kry-ty-kom

samokrytykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samokrytyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samokrytycepojedyncza celownikżeński
samokrytycepojedyncza miejscownikżeński
samokrytykmnoga dopełniaczżeński
samokrytykapojedyncza mianownikżeński
samokrytykachmnoga miejscownikżeński
samokrytykamimnoga narzędnikżeński
samokrytykąpojedyncza narzędnikżeński
samokrytykępojedyncza biernikżeński
samokrytykimnoga mianownikżeński
samokrytykimnoga biernikżeński
samokrytykimnoga wołaczżeński
samokrytykipojedyncza dopełniaczżeński
samokrytykopojedyncza wołaczżeński
samokrytykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz