sa-mo-li-kwi-da-cyj

samolikwidacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samolikwidacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samolikwidacjapojedyncza mianownikżeński
samolikwidacjachmnoga miejscownikżeński
samolikwidacjamimnoga narzędnikżeński
samolikwidacjąpojedyncza narzędnikżeński
samolikwidacjemnoga mianownikżeński
samolikwidacjemnoga biernikżeński
samolikwidacjemnoga wołaczżeński
samolikwidacjępojedyncza biernikżeński
samolikwidacjipojedyncza celownikżeński
samolikwidacjipojedyncza miejscownikżeński
samolikwidacjipojedyncza dopełniaczżeński
samolikwidacjopojedyncza wołaczżeński
samolikwidacjommnoga celownikżeński
samolikwidacjimnoga dopełniaczżeński
samolikwidacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz