sa-mo-lub-ce

samolubce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samolubka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samolubcepojedyncza celownikżeński
samolubcepojedyncza miejscownikżeński
samolubekmnoga dopełniaczżeński
samolubkapojedyncza mianownikżeński
samolubkachmnoga miejscownikżeński
samolubkamimnoga narzędnikżeński
samolubkąpojedyncza narzędnikżeński
samolubkępojedyncza biernikżeński
samolubkimnoga mianownikżeński
samolubkimnoga biernikżeński
samolubkimnoga wołaczżeński
samolubkipojedyncza dopełniaczżeński
samolubkopojedyncza wołaczżeński
samolubkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz