sa-mo-lub-ko-wi

samolubkowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: samolubek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samolubekpojedyncza mianownikmęski osobowy
samolubkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
samolubkapojedyncza biernikmęski osobowy
samolubkachmnoga miejscownikmęski osobowy
samolubkamimnoga narzędnikmęski osobowy
samolubkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
samolubkimnoga biernikmęski zwierzęcy
samolubkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
samolubkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
samolubkommnoga celownikmęski osobowy
samolubkowipojedyncza celownikmęski osobowy
samolubkowiemnoga mianownikmęski osobowy
samolubkowiemnoga wołaczmęski osobowy
samolubkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
samolubkówmnoga biernikmęski osobowy
samolubkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
samolubkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz