sa-mo-ru-cha-mi

samoruchami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: samoruch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samoruchpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
samoruchpojedyncza biernikmęski rzeczowy
samoruchachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
samoruchamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
samoruchempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
samoruchommnoga celownikmęski rzeczowy
samoruchowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
samoruchówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
samoruchupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
samoruchupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
samoruchupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
samoruchymnoga mianownikmęski rzeczowy
samoruchymnoga biernikmęski rzeczowy
samoruchymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz