sa-mo-tą

samotą (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samociepojedyncza celownikżeński
samociepojedyncza miejscownikżeński
samotmnoga dopełniaczżeński
samotapojedyncza mianownikżeński
samotachmnoga miejscownikżeński
samotamimnoga narzędnikżeński
samotąpojedyncza narzędnikżeński
samotępojedyncza biernikżeński
samotopojedyncza wołaczżeński
samotommnoga celownikżeński
samotymnoga mianownikżeński
samotymnoga biernikżeński
samotymnoga wołaczżeński
samotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz