sa-mo-wład-ców

samowładców (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: samowładca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samowładcapojedyncza mianownikmęski osobowy
samowładcachmnoga miejscownikmęski osobowy
samowładcamimnoga narzędnikmęski osobowy
samowładcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
samowładcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
samowładcemnoga biernikmęski zwierzęcy
samowładcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
samowładcępojedyncza biernikmęski osobowy
samowładcopojedyncza wołaczmęski osobowy
samowładcommnoga celownikmęski osobowy
samowładcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
samowładcówmnoga biernikmęski osobowy
samowładcymnoga mianownikmęski osobowy
samowładcymnoga wołaczmęski osobowy
samowładcypojedyncza celownikmęski osobowy
samowładcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
samowładcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz