sa-mo-wład-ni-kom

samowładnikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: samowładnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samowładnicymnoga mianownikmęski osobowy
samowładnicymnoga wołaczmęski osobowy
samowładnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
samowładnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
samowładnikapojedyncza biernikmęski osobowy
samowładnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
samowładnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
samowładnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
samowładnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
samowładnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
samowładnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
samowładnikommnoga celownikmęski osobowy
samowładnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
samowładnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
samowładnikówmnoga biernikmęski osobowy
samowładnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
samowładnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz