sa-mo-za-trat

samozatrat (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samozatrata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samozatraciepojedyncza celownikżeński
samozatraciepojedyncza miejscownikżeński
samozatratmnoga dopełniaczżeński
samozatratapojedyncza mianownikżeński
samozatratachmnoga miejscownikżeński
samozatratamimnoga narzędnikżeński
samozatratąpojedyncza narzędnikżeński
samozatratępojedyncza biernikżeński
samozatratopojedyncza wołaczżeński
samozatratommnoga celownikżeński
samozatratymnoga mianownikżeński
samozatratymnoga biernikżeński
samozatratymnoga wołaczżeński
samozatratypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz