sa-na-to-rze

sanatorze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sanator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sanatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
sanatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sanatorapojedyncza biernikmęski osobowy
sanatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
sanatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
sanatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sanatorommnoga celownikmęski osobowy
sanatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
sanatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sanatorówmnoga biernikmęski osobowy
sanatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sanatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
sanatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
sanatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sanatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
sanatorzymnoga mianownikmęski osobowy
sanatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz