san-tar-ki

Santarki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Santarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Santarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Santarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Santarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Santarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Santarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Santarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Santarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Santarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Santarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Santarkommnoga celownikmęski osobowy
Santarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Santarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Santarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Santarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Santarkówmnoga biernikmęski osobowy
Santarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Santarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz