san-to-ry-nie

santorynie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: santoryn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
santorynpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
santorynpojedyncza biernikmęski rzeczowy
santorynachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
santorynamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
santorynempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
santoryniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
santoryniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
santorynommnoga celownikmęski rzeczowy
santorynowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
santorynówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
santorynupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
santorynymnoga mianownikmęski rzeczowy
santorynymnoga biernikmęski rzeczowy
santorynymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz