sarn-ku

Sarnku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sarnek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sarnekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sarnkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sarnkapojedyncza biernikmęski osobowy
Sarnkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sarnkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sarnkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sarnkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sarnkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sarnkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sarnkommnoga celownikmęski osobowy
Sarnkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sarnkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sarnkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sarnkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sarnkówmnoga biernikmęski osobowy
Sarnkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sarnkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz