sceptr

sceptr (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sceptr

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sceptrpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sceptrpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sceptrachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sceptramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sceptrempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sceptrommnoga celownikmęski rzeczowy
sceptrowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sceptrówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sceptrupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sceptrymnoga mianownikmęski rzeczowy
sceptrymnoga biernikmęski rzeczowy
sceptrymnoga wołaczmęski rzeczowy
sceptrzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sceptrzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz