schen-ku

Schenku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Schenk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Schenkpojedyncza mianownikmęski osobowy
Schenkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Schenkapojedyncza biernikmęski osobowy
Schenkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Schenkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Schenkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Schenkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Schenkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Schenkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Schenkommnoga celownikmęski osobowy
Schenkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Schenkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Schenkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Schenkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Schenkówmnoga biernikmęski osobowy
Schenkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Schenkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz