schi-zma-ty-ka-mi

schizmatykami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: schizmatyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
schizmatycymnoga mianownikmęski osobowy
schizmatycymnoga wołaczmęski osobowy
schizmatykpojedyncza mianownikmęski osobowy
schizmatykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
schizmatykapojedyncza biernikmęski osobowy
schizmatykachmnoga miejscownikmęski osobowy
schizmatykamimnoga narzędnikmęski osobowy
schizmatykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
schizmatykimnoga biernikmęski zwierzęcy
schizmatykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
schizmatykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
schizmatykommnoga celownikmęski osobowy
schizmatykowipojedyncza celownikmęski osobowy
schizmatykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
schizmatykówmnoga biernikmęski osobowy
schizmatykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
schizmatykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz